Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Αφροδίτη η θεά του έρωτα

Η Αφροδίτη κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία και θρησκεία είναι η θεά του έρωτα, της ομορφιάς, της σεξουαλικότητας, της ηδονής και της τεκνοποίησης. Η αντίστοιχη θεότητα της Αρχαίων Ρωμαίων ήταν η Βένους (λατινικά: Venus),[1] ενώ παρουσιάζει και πολλά κοινά στοιχεία με την αιγυπτιακή θεά Άθωρ.[2] Σε αυτήν ωφείλει το όνομά του ο πλανήτης Αφροδίτη.

Όπως συμβαίνει με πολλές αρχαιοελληνικές θεότητες, υπάρχουν περισσότεροι του ενός μύθοι αναφορικά με την προέλευσή της. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου,[3] γεννήθηκε όταν ο Κρόνος απέκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του, Ουρανού, και τα πέταξε στη θάλασσα. Από τον αφρό προήλθε η θεά, εξ' ού και το όνομά της. Κατά την Ιλιάδα του Ομήρου, είναι κόρη του Δία και της Διώνης.

Ποιες ήταν οι Κροκοσυλλέκτριες

Η θηραϊκή φύση κατά τη χρονική στιγμή της αναγέννησής της μάλλον σχετιζόταν με θρησκευτικές γιορτές, που υμνούσαν τον ερχομό της άνοιξης. Σε βραχώδες ηφαιστειακό τοπίο δεσπόζουν ανθισμένα κόκκινα κρίνα σε συστάδες και ανάμεσά τους πετούν χελιδόνια, μεμονωμένα ή σε ζεύγη, που ερωτοτροπούν.

Η σκηνή χαρακτηρίζεται από χρωματική ποικιλία με τη χρήση μαύρου, άσπρου, κόκκινου, κίτρινου και γαλάζιου, αλλά και από έντονη κίνηση, με το λίκνισμα των κρίνων στον αέρα και το παιχνίδι των χελιδονιών. Αποδίδεται στο λεγόμενο ζωγράφο των Κροκοσυλλεκτριών, που είναι γνωστός από άλλη τοιχογραφία του οικισμού και διακρίνεται για την πρωτοτυπία και τον πλούτο των συνθέσεών του, καθώς και για τη φωτογραφική, σχεδόν, απόδοση των στιγμιαίων κινήσεων.

Πως προέκυψε το το "τσούγκρισμα" των ποτηριών

Κατά την διάρκεια των γευμάτων συνηθίζουμε να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια και να ευχόμαστε εις υγείαν. Έχετε σκεφθεί ποτέ πως προέκυψε αυτή η συνήθεια;

Οι άνθρωποι πίνουν «εις υγείαν» από τότε που ανακάλυψαν την μπύρα και το κρασί. Το συνήθιζαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, Πέρσες οι Έλληνες και… όλοι οι άλλοι.

Γενικότερα η  κατανάλωση κρασιού από την αρχαιότητα ήταν  συνδεδεμένη με ποικίλα τελετουργικά έθιμα. Τα έθιμα αυτά, ήταν και  είναι εκφράσεις του συλλογικού ασυνειδήτου των ανθρώπων. Με τη χειρονομία της πρόποσης,  εκτός της σύσφιξης των κοινωνικών σχέσεων,  δίδεται η ευκαιρία να πει κανείς μια ευχή που αφορά ένα άτομο ή  το κοινό καλό.

O ομαδικός αρχαίος τάφος στο Φάληρο

Περισσότερα από 2.500 χρόνια πριν, ένας Αθηναίος αριστοκράτης που ονομάζονταν Κύλων - ο πρώτος καταγεγραμμένος Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου - προσπάθησε να πραγματοποιήσει πραξικόπημα στην πόλη της Αθήνας με σκοπό να κάνει τον εαυτό του μοναδικό ηγεμόνας της.

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη και τον Ηρόδοτο, που έγραψαν για το πραξικόπημα, ο Κύλων είχε δελεάσει έναν στρατό από τους οπαδούς του, ώστε να εισέλθουν στην πόλη και πολιορκήσουν την Ακρόπολη. Τελικά ηττήθηκε, αλλά ο Κύλων κατόρθωσε να διαφύγει.

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Η αποκρυπτογράφηση ιερογλυφικών ηλικίας 3.200 ετών και ο πρίγκιπας της Τροίας

Ομάδα ειδικών κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει μια επιγραφή ιερογλυφικών η οποία έχει ηλικία περίπου 3.200 ετών. Η επιγραφή αυτή βρισκόταν σε μια τεράστια πέτρα 29 μέτρων και καταστράφηκε τον 19ο αιώνα αλλά ευτυχώς κάποιοι είχαν φροντίσει να την αντιγράψουν. Η επιγραφή είναι γραμμένη σε μια αρχαία διάλεκτο την οποία γνωρίζουν λιγότερα από 20 άτομα σε όλο τον κόσμο.

Αφού δεν κατέστη εφικτό τόσα χρόνια να αποκρυπτογραφηθεί κάποιοι από αυτούς τους ειδικούς αποφάσισαν να συνεργαστούν για να αποκαλύψουν το περιεχόμενο της. Στο επόμενο τεύχος της επιθεώρησης «Proceedings of the Dutch Archaeological and Historical Society» η ομάδα των ειδικών θα δημοσιεύσει την μετάφραση της επιγραφής.

Η ερωτική ζωή του Ποσειδώνα

Ο Ποσειδώνας είχε έντονη ερωτική ζωή και απέκτησε πολλά παιδιά. Είχε σχέση με τη Δήμητρα, τη Γαία, τη νύμφη Μελία, την Αίθρα και πολλές άλλες γυναίκες της μυθολογίας. Σύμφωνα με έναν μύθο, από τη συνεύρεσή του με τη Γαία γεννήθηκε ο γίγαντας Ανταίος, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Λιβύης. Γυναίκα του ήταν η Τίγγις, από την οποία πήρε το όνομά της η σημερινή πόλη Ταγγέρη της Μαυριτανίας. Φημιζόταν για την αγριότητά του και την επιθυμία του να σκοτώνει. Όποιος ξένος αποβιβαζόταν στη χώρα του, πάλευε μαζί του και τον σκότωνε. Τα κρανία των θυμάτων του τα χρησιμοποιούσε για να στολίζει τον ναό που ήταν αφιερωμένος στον πατέρα του.

Οι Εκατόγχειρες στην αρχαία Ελληνική Μυθολογία

Η Γαία τον βοήθησε να νικήσει, ελευθερώνοντας τους Κύκλωπες, τον Βρόντη, τον Στερόπη και τον Άργη, οι οποίοι του χάρισαν τη βροντή, την αστραπή και τον κεραυνό και πολέμησαν στο πλευρό του.

Ο Δίας, για να διασφαλίσει τη νίκη του ελευθέρωσε και τα άλλα παιδιά της Γαίας, τα οποία είχε εγκλωβίσει ο πατέρας τους, ο Ουρανός μέσα στη γη μετά τη γέννηση τους.

Η μυθολογία τους περιγράφει ως τέρατα που τα αποκαλούσαν Εκατόγχειρες επειδή είχαν γιγάντιο σώμα, εκατό χέρια και 50 κεφάλια.

Τα ονόματά τους ήταν Βριάρεως ή Αιγαίων, ο Κόττος και ο Γύγης και πολέμησαν στο πλευρό του. Ο Δίας τους προσέφερε νέκταρ και αμβροσία για να δυναμώσουν και εκείνοι πάλεψαν με πάθος εναντίον των αδερφών τους.

Ο Προκατακλυσμιαίος Πολιτισμός και η θεά Δήμητρα στην Ελευσίνα

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαρτίου 2001 του περιοδικού για την Οικουμενική Ελληνικότητα « ΙΧΩΡ ».  «Εντοπίστηκαν ίχνη του Κατακλυσμού», έγραφε η εφημερίδα «Το Βήμα» της Τρίτης 28 Σεπτεμβρίου 1999 (πηγή THE TIMES). Στο άρθρο αυτό ο δημοσιογράφος έλεγε, ότι πρόκειται για ένδειξη που ενισχύει τα όσα αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη για τον κατακλυσμό του Νώε.

Τροφώνιο Άντρο

Ο Τροφώνιος ήταν μυθικός αρχιτέκτονας της αρχαιότητας. Mαζί με τον αδελφό του Αγαμήδη χρησιμοποίησε τον λίθο στην κατασκευή μνημείων, σε αντικατάσταση των πλίνθων και των ξύλων. Ανάμεσα στα μνημεία που τους αποδίδονται είναι ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς, το σπίτι του Αμφιτρίωνα και της Αλκμήνης στη Θήβα και οι θησαυροί του Υριέα και του Αυγεία. Μόνος του ο Τροφώνιος ανέλαβε το ναό του Απόλλωνα στις Παγασές και το δικό του μαντικό ιερό στη Λιβαδειά, όπου και λατρεύτηκε ως χθόνιος θεός και μάντης.

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Η βουλή των γερόντων

Στα αρχαία χρόνια, πλάι στους ηγεμόνες παραστεκόταν στην Ελλάδα με δικαιοδοσία συμβουλευτική η βουλή των γερόντων. Δεν την αποτελούσαν μονάχα γέροι, αλλά και οι αρχηγοί των πόλεων. Στη Σπάρτη και σε πολλές δωρικές πόλεις η Γερουσία ήταν ανώτερο πολιτικό σώμα, που ασκούσε καθήκοντα βουλευτικά και δικαστικά.

Πιο συγκεκριμένα:

«Η Γερουσία ήταν ένα σώμα 28 ανδρών, ηλικίας από 60 ετών και πάνω (οπότε και ολοκληρωνόταν η στρατιωτική θητεία), που εκλέγονταν διά βίου από την Απέλλα. Μέλη της ήταν ακόμη οι δύο βασιλιάδες, οπότε συνολικά απαρτιζόταν από 30 άτομα.

Tα γνωστότερα επίθετα και προσωνυμία του Δία

Ο Δίας ή Ζεύς σύμφωνα με την αρχαία ελληνική θεογονία είναι ο «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων», που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου. Αυτός είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Στις περισσότερες παραδόσεις είναι παντρεμένος με την Ήρα, αν και στο μαντείο της Δωδώνης, σύζυγος του αναφέρεται η Διώνη.

Είναι γνωστός για τις ερωτικές περιπέτειες του. Αυτό οδήγησε σε πολλούς ευσεβείς και ηρωικούς απογόνους, συμπεριλαμβανομένων της θεός Αθηνάς, του θεού Απόλλωνα, της θεάς Άρτεμης, του θεού Ερμή, της θεάς Περσεφόνης (από την θεά Δήμητρα), του θεού Διόνυσου, του Περσέα, του Ηρακλή, της Ωραίας Ελένης, του Μίνωα και των Μουσών (από την Τιτανίδα Μνημοσύνη).

Ελληνική Μυθολογία. Από που προήλθε το όνομα της Ιταλίας;

Αφού ο Ηρακλής άρπαξε τα βόδια του Γηριόνη, επιστρέφοντας μέσω Γαλατίας και Ουμβρίας προχώρησε στα νότια για να πάει στο Ρήγιο της Καλαβρίας (Regio Calabria).

Στα σύνορα του Ρήγιου και των Επιζεφυρίων Λοκρών (Locri) ξάπλωσε να κοιμηθεί γιατί ήταν πολύ κουρασμένος. Όμως τα τζιτζίκια τραγουδούσαν ασταμάτητα και δεν τον άφηναν να κοιμηθεί. Γι’ αυτό παρακάλεσε τους θεούς να τους κόψουν τη λαλιά.

Η διατροφή των Αρχαίων Μινωιτών

Σέλινο, κορίανδρος, κύμινο, μάραθο, σύκο, λινάρι, πιπερόριζα, κάρδαμο, μέντα, φλισκούνι, κρόκος, φασκόμηλο, τερέβινθος, μολόχα.

Αποτυπωμένα στις πινακίδες της Γραμμικής Γραφής Β’ την οποία χρησιμοποιούσαν κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο για να αποδώσουν την ελληνική γλώσσα που μιλιόταν τότε, τα φυτά, οι καρποί και τα βότανα δεν προορίζονταν μονάχα για τροφή. Αιώνες πριν τον Ιπποκράτη, που έλεγε πως η τροφή μας είναι το φάρμακό μας, οι γιατροί, επίσημοι και ανεπίσημοι της μινωικής Κρήτης και της μυκηναϊκής Ελλάδας τα χρησιμοποιούσαν και για θεραπευτικούς σκοπούς.

Η δημιουργία της λέξης «δημοκρατία»

Όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές στην έρευνα, στις αισχύλειες Ικέτιδες (463 π.Χ.) έχουμε την αρχαιότερη εικόνα μιας δημοκρατίας σε δράση.

Η εικόνα αυτή δεν μπορεί παρά να είναι επηρεασμένη από τη δημοκρατία της σύγχρονης Αθήνας, αφού ποιητής και κοινό δε θα μπορούσαν να κατασκευάσουν και να κατανοήσουν αντίστοιχα μια δημοκρατική κοινωνία της ηρωικής εποχής παρά μόνο με βάση τη δική τους καθημερινή εμπειρία. Έτσι το λεξιλόγιο της δημοκρατίας διαπερνά το έργο και χρησιμοποιείται και από (ή για) πρόσωπα που καταρχήν δε θα το περιμέναμε, όπως λ.χ. οι Δαναΐδες που καταφτάνουν από τη δεσποτική Αίγυπτο.

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Ο παλαιότερος δρόμος των Αθηνών

Βρίσκεται στην Πλάκα και θεωρείται ο αρχαιότερος δρόμος της Αθήνας γιατί ένα μεγάλο τμήμα του συμπίπτει ακριβώς με τον αρχαίο, ενώ διατηρεί και το ίδιο όνομα. Αναφέρεται μάλιστα στο βιβλίο με τα ελληνικά ρεκόρ Γκίνες, σαν ο μακροβιότερος δρόμος της πόλης που έχει διατηρήσει την ίδια ονομασία για 25 σχεδόν αιώνες. Ήταν από τους φαρδύτερους δρόμους της αρχαίας Αθήνας, με πλάτος έξι μέτρα και ο πιο σύντομος για να πάει κάποιος από το θέατρο του Διονύσου έως την Αγορά.
Ξεκινούσε από την είσοδο το τεμένους του Διονύσου, πήγαινε περιφερειακά της Ακρόπολης προς την ανατολική πλευρά, διέτρεχε το βόρειο τμήμα του ιερού βράχου και κατέληγε στο Πρυτανείο της Αγοράς. Την αρχαία αυτή οδό, διέσχιζαν και οι νυχτερινές λαμπαδηδρομίες που γίνονταν προς τιμήν του Θεού Διονύσου.

Το Ιερό του Διός στον Υμηττού

Πολλές φορές έχουμε περάσει από εκεί, αλλά ποτέ δεν μας πέρασε το μυαλό ότι εκεί μπορεί να «κρύβεται» ένα ιερό του Υψίστου Θεού των Ελλήνων, του Διός! Κοντά στον Εύζωνα, την υψηλότερη κορυφή του βουνού, βρέθηκε το ιερό του Υμηττίου Διός στο οποίο αναφέρεται ο Παυσανίας. Ο Παυσανίας αναφέρει βέβαια ότι στον Υμηττό υπήρχε επίσης προς τιμήν του Δία και δεύτερο ιερό αφιερωμένο στον Όμβριο Δία, τον γνωστό Ναό του Ομβρίου Διός και του Προοψίου Απόλλωνος που βρίσκεται στα ανατολικά του Υμηττού στο Κορωπί.

Βρέθηκε αρχαίο Ελληνικό Γυμνάσιο

Όπου και να ανασκάψουν στην Μ.,Ασία,  Ελληνικά θα βρίσκουν. Ένα ελληνικό γυμναστήριο που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο αποκαλύφθηκε σε εργοτάξιο στην περιοχή Της Λαοδίκειας στην νοτιοδυτική Μ.Ασία.

Η Λαοδίκεια η Κατακεκαυμένη ήταν αποικία του Σελεύκου Α΄ του Νικάτορος κοντά στα σύνορα Λυκαονίας - Πισιδίας. Ήταν γνωστή στους Ρωμαίους ως Laodicea Combusta και ως Claudiolaodicea. Βρίσκεται στη σημερινή Λαντίκ (Ladik) της επαρχίας Ικονίου της ασιατικής Τουρκίας.Ήταν μια από τις πέντε Λαοδίκειες του Σελεύκου, προς τιμήν της μητέρας του Λαοδίκης. Το προσωνύμιό της οφείλει στο γεγονός ότι κτίστηκε σε ηφαιστειακή περιοχή, γεγονός που δεν αποδέχεται ο Hamilton δεν δέχε.

Κλυταιμνήστρα και Ελένη

Από τον πατέρα τους, το βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεω, πήραν αυτόν τον πατρωνυμικό προσδιορισμό: Τυνδαρίδες. Μητέρα τους η πανέμορφη Λήδα, που δεν γλύτωσε από τον κατάλογο γυναικών που παρέσυρε, μεταμφιεσμένος συνήθως, στην αγκαλιά του ο "πατήρ θεών τε και ανθρώπων" Δίας. Αυτή τη φορά ο ικανός στις πολλαπλές μεταμορφώσεις Θεός πήρε τη θωριά του κύκνου, για να πλησιάσει το σεμνό θύμα του.

Η ένωση αυτή ήταν γόνιμη και έφερε στον κόσμο την Ελένη και τους Διόσκουρους, τ' αδέλφια της. Η εκδοχή του μύθου που επιλέγουμε θέλει, ύστερα απ' αυτή την επαφή, τη Λήδα να γεννά δυο αυγά. Από το πρώτο ξεπετιέται η Ελένη και το δεύτερο τα δίδυμα αδέλφια της, ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης, γνωστοί ως Διόσκουροι (κούροι Διός).

Οι Ελληνογενείς φυλές Χούνζα, Πατάν, Καλάς

Τελικά δεν είναι μόνο οι Καλάς Έλληνες αλλά και οι φυλές Χούνζα και Πατάν. Μάλιστα, το 87% των Πακιστανών λαθρομεταναστών στην Ελλάδα δηλώνουν ότι είναι καταγωγής Χούνζα, βάση σχετικής έρευνας του Ιδρύματος "Ahdarji Stros M'Kai" του Πακιστανικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Χούνζα, Πατάν, Καλάς: Φυλές του Πακιστάν. Στα έντυπα του Πακιστανικού Οργανισμού Τουρισμού αναφέρονται ως απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.«..οι κάτοικοι της περιοχής αυτής θεωρούνται απόγονοι 5 στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι περιπλανήθηκαν στα μέρη αυτά.» γράφουν για τους Χούνζα ενώ για τους κατοίκους της κοιλάδας Σουάτ λένε «..οι κάτοικοι του Σουάτ είναι μουσουλμάνοι Πατάνς, Κοχιστανοί και Γκουζάρ.Μερικοί έχουν πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά και ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.»

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Επίκουρος «Τετραφάρμακος»

Ο Επίκουρος είναι ένας από τους πιο γνωστούς αρχαίους Έλληνες Φιλοσόφους, ο οποίος μάλιστα ίδρυσε και δική του σχολή, τον περίφημο «Κήπο του Επίκουρου» που βρισκόταν ανάμεσα στο Δίπυλον και στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Δίδαξε για 35 χρόνια, έχοντας πάντοτε σαν πρότυπο στην ζωή του, όπως όλοι οι πραγματικοί Φιλόσοφοι, την Ησυχίακαι την Λιτότητα.

Ποιος ήταν ο ναός της Ήρας , γνωστός και ως «ναός Ε»

Ο πανέμορφος ναός της Ήρας στον Σελινούντα της Σικελίας. Η πόλη ιδρύθηκε από Μεγαρείς αλλά ισοπεδώθηκε από τους Καρχηδόνιους του Αννίβα. Έχει ασυνήθιστο αριθμό κιόνων και αναστηλώθηκε το 1959.

Ο ναός της Ήρας , γνωστός και ως «ναός Ε», ήταν ο νεότερος από όλους. Αν και  υπέστη ζημιές από  τη φθορά του χρόνου και από έναν δυνατό σεισμό, αναστηλώθηκε το 1959 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Τζόλε Μπόβιο Μαρκονι, ο οποίος έκανε ανασκαφές στα  αρχαία μνημεία της Σικελίας και σήμερα διατηρείται σε καλή κατάσταση.

Κορνίζα καθρέφτης καθώς και ένα σιδερένιο πιρούνι βρέθηκαν σε ανασκαφές στη Μικρά Ασία

Εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στην καθημερινή ζωή, η ηλικία των οποίων υπολογίζεται στα 2.350 χρόνια π.Χ. ήρθαν στο φως στη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών στα Πάταρα, στη νότια επαρχία Kας της Αττάλειας.

Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται μία κορνίζα καθρέφτη καθώς και ένα σιδερένιο πιρούνι.

Τα Πάταρα ήταν μία από τις έξι κορυφαίες πόλεις του Κοινού της Λυκίας, στα παράλια της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές ιδρύθηκε από τον Πάταρο, γιο του Απόλλωνα και βρισκόταν, όπως γράφει ο Στράβων, 60 στάδια νοτιοανατολικά από τις εκβολές του ποταμού Ξάνθου. Στην αρχαία πόλη υπήρχε μαντείο και ναός του Απόλλωνα και συγκρίνονταν μόνο με εκείνον των Δελφών. Εδώ ο αρχαίος θεός είχε την ονομασία «Απόλλων Παταρεύς» και φέρεται να ιδρύθηκε από τους Δωριείς.

Παναθήναια

Τα Παναθήναια ήταν η µεγαλύτερη γιορτή των Αθηνών προς τιµή της πολιούχου Παλλάδος Αθηνάς. Τα Παναθήναια χωρίζονταν σε Μικρά και σε Μεγάλα. Τα Μικρά γιορτάζονταν κάθε χρόνο και τα Μεγάλα κάθε τέσσερα χρόνια. Η γιορτή ανάγεται στον ήρωα των Αθηνών Εριχθόνιο, ο οποίος, αφού έστησε στην Ακρόπολη ξόανο της Θεάς, ίδρυσε αγώνες, οι οποίοι ονοµάστηκαν «Αθήναια».

Οι εορταστικοί αυτοί τοπικοί αγώνες έγιναν κοινοί για όλη την Αττική επί των ηµερών του Θησέως, µε την υπαγωγή των συνοικισµών και Δήµων της Αττικής στο άστυ των Αθηνών, οπότε και ονοµάστηκαν «Παναθήναια» ως γιορτή της ενοποιήσεως των συνοικισµών και προς τιµή της νίκης της Αθηνάς κατά των Γιγάντων.

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Οι Δέκα ηθικοί νόμοι του Σόλωνα

Ανήκε σε πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια που απέδιδε την καταγωγή της στη γενιά του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Κόδρου. Ο πατέρας του ονομαζόταν Εξηκεστίδης· αυτός φρόντισε για την εκπαίδευση και ανατροφή του γιου του.

Όταν ο Σόλων έχασε την περιουσία του, στράφηκε προς το εμπόριο και ταξίδεψε στην Αίγυπτο και τη Μ. Ασία. Επωφελούμενος από τα ταξίδια του αυτά μελέτησε ξένους πολιτισμούς και νόμους, καθώς και τον πολιτικοοικονομικό βίο των άλλων χωρών.

Τα εφόδια που απέκτησε τα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά για την κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της πατρίδας του και έτσι κατόρθωσε να αναδειχτεί στο σπουδαιότερο άνδρα της εποχής του.

Οι ιστορίες αρχαίων Ελλήνων Ολυμπιονικών

«Αλίμονο Μαρδόνιε, με ποιους μας βάζεις να πολεμήσουμε, αυτούς που όχι για χρήματα, αλλά για την καλή τους φήμη αγωνίζονται μόνο!» είπε ο αρχηγός των Μήδων, Τιγράνης, στον στρατηγό του Ξέρξη, όταν έμαθε πως οι Έλληνες αθλητές αγωνίζονται για να λάβουν μονάχα ένα ταπεινό στεφάνι. Αυτό όμως το ταπεινό στεφάνι από σέλινο, δάφνη ή αγριελιά, άλλαζε τη ζωή του νικητή για πάντα. Ιδιαίτερα του ολυμπιονίκη. Αποκτούσαν το δικαίωμα να στήσουν το άγαλμά τους στην Ολυμπία, και συχνά τους έστηναν άγαλμα και στην πόλη της καταγωγής τους, όπου οι συμπολίτες τους υποδέχονταν ως ήρωες και τους τιμούσαν για την υπόλοιπη ζωή τους. Λάμβαναν ένα εισόδημα από το κράτος και απαλλάσσονταν από τις φορολογικές υποχρεώσεις.

Ποιοι ήταν οι Λαπίθες της Αθήνας

Πέρα από τα συνήθη αρχαιολογικά και τα άλλα στοιχεία, στο παρόν άρθρο και σε επόμενα, θα κινηθω προς την κατεύθυνση της επεξήγησης των μεταγενέστερων ελληνικών μύθων σχετικά με τη Μυκηναϊκή περίοδο, πίσω από τους οποίους «κρύβονται» συχνά ιστορικές αλήθειες. Παρότι η επεξήγηση των αρχαίων μύθων ως μυθολογική απόδοση ιστορικών συμβάντων είναι υποθετική, η συγκεκριμένη προτεινόμενη ερμηνεία τους είναι δημοφιλής σε πολλούς ιστορικούς-αρχαιολόγους και ερευνητές και συχνά (αν όχι συνήθως) επαληθεύεται από την αρχαιολογική σκαπάνη.

Σύμφωνα με τους μύθους, οι τρεις πρώτες διαδοχικές δυναστείες της Αθήνας (η οποία κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο στην οποία αναφέρεται το παρόν άρθρο, ταυτιζόταν με την Ακρόπολη και ένα μικρό τμήμα της σύγχρονης Πλάκας) ήταν εκείνες των Ακταίου-Κέκροπος, του Κραναού και του Αμφικτύονος οι οποίες χαρακτηρίζονται αυτόχθονες. Όταν πέθανε ο μοναδικός γιος του Κέκροπα, ο Ερυσίχθονος, ο Οίκος του Κραναού ανέλαβε την εξουσία.

Ερέχθειο ο ιδιόρρυθμος ναός της αρχαιότητας

Το Ερέχθειο είναι από τους πιο ιδιόρρυθμους ναούς της ελληνικής αρχαιότητας. Η ονομασία του, που παραπέμπει στο μυθικό βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, είναι μεταγενέστερη και αναφέρεται μόνο στον Παυσανία (έστι δε και οίκημα Ερεχθείον καλούμενον, 1, 26,5) και στον Πλούταρχο (843Ε). Παλαιότερα ήταν γνωστός με την ονομασία ο νεώς ο αρχαίος της Αθηνάς ή απλούστερα ο αρχαίος νεώς ή περιφραστικά ο νεώς ο εν πόλει εν ω το αρχαίον άγαλμα, αφού κτίστηκε στη θέση του παλαιότερου ναού της Αθηνάς.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Πυρρίχιος ο χορός των αρχαίων Ελλήνων

Για πολλούς αιώνες η φλόγα του πυρρίχιου έκαιγε άσβεστη. Ο χορός χορευόταν σε μεγάλες γιορτές όπως αυτή των Παναθηναίων αλλά και αποτελούσε μέρος της στρατιωτικής εκπαίδευσης των αρχαίων Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες ξεκινούσαν την εκμάθησή του από τα πέντε τους χρόνια.

Όπως γνωρίζουμε ήταν οι πρώτοι που πριν αναχωρήσουν για τον πόλεμο ή λίγο πριν την μάχη, αλλά και κατά την διάρκεια των πολεμικών αναμετρήσεων, ασκούνταν και μάθαιναν να χορεύουν τον χορό αυτό με όπλα, τόξα, ασπίδες και δόρατα για να μπορούν να είναι νικητές. Οι χορευτές-πολεμιστές που έφεραν πολεμική εξάρτυση ήταν χωρισμένοι και κατανεμημένοι σε δύο συμπλέγματα, τους επιτιθέμενους και τους αμυνόμενους και μιμούνταν τις κινήσεις των πολεμιστών την ώρα της μάχης.

Ιστορικές φράσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου.

Ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, Ηγεμών της Πανελλήνιας Συμμαχίας κατά της Περσικής αυτοκρατορίας, Φαραώ της Αιγύπτου, Βασιλιάς της Ασίας και βορειοδυτικής Ινδίας, και οι κατακτήσεις του αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο της Ελληνιστικής εποχής των βασιλείων των Διαδόχων και Επιγόνων του.

Πανδούρα το μουσικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων. Ακούστε την μουσική του.

Χωρίς αμφιβολία το μπουζούκι αποτελεί το πλέον πρωταγωνιστικό και λαοφιλές μουσικό όργανο στην ελληνική μουσική παράδοση. Δεν είναι, μάλιστα, τυχαίο ότι οι ρίζες του είναι ελληνικές, σύμφωνα με τους περισσότερους επιστήμονες και μελετητές. Ο βασικότερος πρόγονος του μπουζουκιού θεωρείται η αρχαιοελληνική πανδούρα ή πανδουρίδιον ή πανδουρίδα. Απεικονίζεται σε αγγεία και μάρμαρα που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές.

Ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων. Η λογοκριμένη ταινία της ΥΕΝΕΔ

Το 1977 η αείμνηστη Λίλα Κουρκουλάκου σκηνοθέτησε για λογαριασμό της ΥΕΝΕΔ ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό αναφορικά με τα επιστημονικά επιτεύγματα του Δ-ρα Άρη Πουλιανού και των συνεργατών του στο σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής.

Το έργο της διεθνούς φήμης σκηνοθέτιδας είχε προγραμματιστεί να προβαλλόταν πριν και κατά τη διάρκεια των εργασιών του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ανθρωπολογίας τον Σεπτέμβριο του 1982, αλλά η προβολή του απαγορεύτηκε ύστερα από παρέμβαση των γνωστών-άγνωστων αντιπάλων του έργου του διαπρεπούς Έλληνα ανθρωπολόγου.

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Έλληνες φιλόσοφοι «εγχειρίδια» ευτυχίας

Κάθε λογικός άνθρωπος, θα μας συμβούλευε πως για να φτάσουμε στον επιθυμητό προορισμό- εφόσον δεν είμαστε βέβαιοι για τη διαδρομή- θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε, πυξίδα ή…ένα GPS ή έστω τις αναλυτικές οδηγίες κάποιου γνώστη. Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουμε να περιφερόμαστε άσκοπα και επί μακρόν, με αμφίβολο αποτέλεσμα.

Σίλφιο το πανάκριβο βότανο των αρχαίων Ελλήνων

Λέγεται πως ήταν ο ίδιος ο Απόλλωνας αυτός που το χάρισε στους Έλληνες θέλοντας να τους κάνει ένα δώρο που δεν θα ξεχνούσε κανείς.

Και ξαφνικά μια κοινωνία λυσσούσε πια για σίλφιο! Ήταν βλέπετε αφροδισιακό και αντισυλληπτικό τρομερό, αλλά και λαχταριστό καρύκευμα για το φαγητό.

Τα είχε όλα και κανείς δεν το έκρυβε. Μας το λέει εξάλλου ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης και ο Σωρανός ο Εφέσιος, αλλά και πλήθος άλλων Ελλήνων και Ρωμαίων.

Αρχαία Ελληνική Μυθολογία. Πώς δημιουργήθηκε ο Λυκαβηττός;

Η μυθολογία αναφέρει πως η θεά Αθηνά μετέφερε έναν βράχο. Όταν ενημερώθηκε για ένα άσχημο γεγονός ο βράχος έφυγε από τα χέρια της θεάς και έπεσε ακριβώς στο σημείο όπου σχηματίστηκε ο λόφος του Λυκαβηττού. Για την προέλευση της ονομασίας του Λυκαβηττού υπάρχουν ωστόσο αρκετές εκδοχές.


Βράχος πάνω στον οποίο ορμά το φως 


Αρχαίοι Έλληνες και Ιατρική

«Αν δεν υπάρχει υγεία, όλα τα υπόλοιπα αγαθά σε τίποτα δεν ωφελούν» Ιπποκράτης. Αυτό ήταν το «μότο» των αρχαίων Ελλήνων γι αυτό και έδιναν βαρύνουσα σημασία στην υγεία αλλά και στον καλύτερο δυνατό τρόπο θεραπείας σε περίπτωση ασθενείας. Οι Έλληνες γιατροί έχουν μείνει στην ιστορία χάριν της ακεραιότητας, του καινοτομικού χαρακτήρα του έργου τους και του σεβασμού τους προς τον άνθρωπο. Εκμεταλλεύονταν αυτά που η φύση προσέφερε και έτσι θεράπευαν ανιδιοτελώς πάσης φύσης ασθένεια.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Διογένης “λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαϊς”

Η Κόρινθος στην Αρχαιότητα ήταν μια από τις πλουσιότερες πόλεις του ελληνικού κόσμου. Το εμπόριο της προσπόριζε μεγάλα πλούτη και η ζωή εκεί ήταν πολύ ακριβή σε σημείο να είναι η διαμονή σ΄αυτήν προσιτή μόνο σε πολύ πλούσιους. Τότε βγήκε η ρήση “ου παντός πλειν ες Κόρινθον” (δεν είναι για τον καθένα να πάει στην Κόρινθο).

Όπως ήταν επόμενο μαζί με τους λεφτάδες μαζεύτηκαν στην Κόρινθο και γυναίκες που προσφέραν τον έρωτα με αμοιβή, από τις συνηθισμένες πόρνες, που σύχναζαν στα άλση, την αγορά ή στα χαμαιτυπεία, ως τις επιφανείς εταίρες που η συναναστροφή μαζί τους στοίχιζε μια περιουσία.

Με την ευκαιρία, αξίζει να μάθουμε πώς βγήκε η λέξη “χαμαιτυπείον” που σήμερα σημαίνει καταγώγιο ή πορνείο. Οι πόρνες της σειράς, που ψάρευαν τους πελάτες τους κάνοντας “πεζοδρόμιο” (που τότε φυσικά δεν υπήρχε) φορούσαν σανδάλια στις σόλες των οποίων υπήρχε σκαλισμένη ανάγλυφη η λέξη ΥΟΠΕ και όταν βάδιζαν στα στρωμένα με άμμο ή χώμα δρομάκια των αλσών, τυπωνόταν ανάποδα και διαβαζόταν ΕΠΟΥ (δηλαδή ακολούθα). Ο υποψήφιος πελάτης, διαβάζοντας αυτή τη λέξη, την ακολουθούσε ως το ενδιαίτημά της. Από την “τύπωση χαμαί” λοιπόν βγήκε το χαμαιτυπείον.

Τον καιρό που ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης ο επιλεγόμενος Κύων (γράψαμε γι΄αυτόν στο 2ο τεύχος του Φιστικιού)  ζούσε στην Κόρινθο, μεσουρανούσε εκεί η περίφημη εταίρα Λαϊς η Κορινθία. Ήταν τόσο όμορφη που κατά τον Προπέρτιο “όλη η Ελλάδα έλιωνε από πόθο μπροστά στην πόρτα της” ενώ ο Αρισταίνετος γράφει πως “τα στήθια της ήταν σαν κυδώνια” και κατά τον Αθήναιο πολλοί ζωγράφοι την είχαν ως πρότυπο. Δεν ήταν όμως μόνο πανέμορφη. Ήταν πολύ μορφωμένη, καλλιεργημένη, και πάμπλουτη.

Φυσικά  είχε σχέσεις με τους επιφανέστερους και πλουσιώτερους Έλληνες, που συνέρρεαν στην Κόρινθο για να τη γνωρίσουν (με τη βιβλική σημασία του ρήματος). Ανάμεσα  στους “πελάτες” της ήταν και ο μαθητής του Σωκράτη Αρίστιππος, ιδρυτής της ηδονιστικής σχολής. Ο Αρίστιππος ήταν άνθρωπος ρεαλιστής και όταν κάποιοι του είπαν πως η Λαϊς δεν τον αγαπάει, αυτός απάντησε
“ Και τα ψάρια και το κρασί δε μ΄αγαπάνε αλλά εγώ τα απολαμβάνω”

Ο Διογένης στην αρχή δεν έδινε καμιά σημασία στη Λαϊδα και όταν κάποιος φίλος του τον ρώτησε γιατί δεν την επισκέπτεται, αυτός απάντησε “ουκ ωνέομαι εγώ δεκακισχιλίων μίαν μεταμέλειαν”, δηλαδή δεν αγοράζω με δέκα χιλιάδες δραχμές κάτι για το οποίο θα μετανοιώσω. Να σημειωθεί πως δέκα χιλιάδες δραχμές ισοδυναμούσαν με δώδεκα κιλά αργύρου, δηλαδή κάπου 680.000 σημερινές δραχμές ή 2000 ευρά. Τεράστιο δηλαδή ποσό.

Η Λαϊς, μαθαίνοντας το περιστατικό, πειράχτηκε και αποφάσισε να τιμωρήσει τον φιλόσοφο που καταφρονούσε τη γοητεία της. Κατάφερε να τον πλησιάσει και του υποσχέθηκε μιαν ερωτική νύχτα μαζί της, δωρεάν. Ο Διογένης, τι είχε να χάσει, συμφώνησε. Η Λαϊς όμως τον υποδέχτηκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και στη θέση της βρισκόταν μια κακάσχημη υπηρέτριά της, από την οποία τελικά ο φιλόσοφος δέχτηκε τις θωπείες που του υποσχέθηκε η Λαϊς. Το άλλο πρωί διαπίστωσε το πάθημά του, το οποίο η εταίρα φρόντισε να το μάθει όλη η Κόρινθος. Ο Διογένης όμως  απτόητος της ανταπέδωσε τα ίσα, λέγοντας

“λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαϊς”.

Ύστερα όμως από αυτό το επεισόδιο η Λαϊς, μετανοημένη,  δέχτηκε και πάλι τον Διογένη, αυτή τη φορά η ίδια αυτοπροσώπως και χωρίς καμιά αμοιβή. Όταν ο διαχειριστής του Αρίστιππου το έμαθε, παραπονέθηκε  στο αφεντικό του ότι ενώ αυτός ξόδευε πολλά λεφτά για τη Λαϊδα, ο Διογένης απολάμβανε δωρεάν την εύνοιά της. Τότε ο Αρίστιππος του είπε
“Την πληρώνω για να ευχαριστεί εμένα, όχι για να μην ευχαριστεί τους άλλους”.

Λοιπόν το θέμα της ιστορίας της ερωτικής νύχτας του Διογένη με την κακάσκημη υπηρέτρια της Λαϊδας, το έχει κι αυτό συμπεριλάβει ο αθεόφοβος ο Βοκκάκιος στο Δεκαήμερό του, στο διήγημα “το πάθημα του Επισκόπου”.


Δημ. Γερμιώτης



Πηγή


H Ελληνική πόλη Νίκαια στην Νότιο Γαλλία

Η Νίκαια ιδρύθηκε από Έλληνες της Μασσαλίας (Φωκαείς) και ονομάστηκε έτσι για μία νίκη τότε επί των «γειτόνων» Λιγήρων ή ως επίθετο της θεάς Αρτέμιδος ή της θεάς Αθηνάς που λατρεύονταν στην μητρόπολη Μασσαλία.

Όλα ξεκίνησαν γύρω στο 600 π.Χ. όταν Έλληνες από τη Φώκαια ιδρύουν την πόλη της Μασσαλίας κοντά στην εκβολή του ποταμού Ροδανού, όπου βρίσκεται και η σημερινή πόλη της Μασσαλίας, και την Αλαλία στην ανατολική ακτή της Κορσικής, για να εξασφαλίσουν βάσεις για το εμπόριο με την Ισπανία και ακόμη μακρύτερα. Λόγω όμως της στρατηγικής θέσης της η Μασσαλία αναπτύχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες Ελληνικές αποικίες της Δυτικής Μεσογείου.

Ντόροθι Κινγκ: «Στην Αμφίπολη τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη»

Το μέγεθος του Τύμβου της Αμφίπολης, σε σχέση με το ιδιαίτερα μικρό τμήμα που καταλαμβάνει η έως τώρα ανασκαφή στο ταφικό μνημείο, προβληματίζει μεταξύ πολλών άλλων και την Αμερικανίδα αρχαιολόγο Ντόροθι Κινγκ, η οποία παρακολουθει και σχολιάζει την πρόοδο της ερευνητικής εργασίας από την αρχή των εργασιών.

Όπως γράφει στο προσωπικό της ιστολόγιο, η Κινγκ θεωρεί ότι «εν ολίγοις, οι κενοί θάλαμοι και το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε η ανασκαφή, ενισχύει την εκδοχή περί κενοταφίου-ηρώου υπέρ του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πρόκειται δηλαδή για ένα μνημείο που δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά για οποιονδήποτε άλλον, καθώς κάτι τέτοιο θα συνιστούσε βέβηλη πράξη.

Βρέθηκε πήλινο μπιμπερό και οικιακά είδη του 2.350 π.Χ.

Αρχαία εργαλεία καθημερινής χρήσης που βρέθηκαν στα Πάταρα της Αττάλειας ρίχνουν φως στην ελληνιστική περίοδο. Εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στην καθημερινή ζωή, η ηλικία των οποίων υπολογίζεται σε 2.350 χρόνια π.Χ., ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών στα Πάταρα, στη νότια επαρχία Kας της Αττάλειας. Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται μία κορνίζα καθρέφτη καθώς και ένα σιδερένιο πιρούνι.

Τα Πάταρα ήταν μία από τις έξι κορυφαίες πόλεις του Κοινού της Λυκίας,στα παράλια της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές ιδρύθηκε από τον Πάταρο, γιο του Απόλλωνα και βρισκόταν, όπως γράφει ο Στράβων, 60 στάδια νοτιοανατολικά από τις εκβολές του ποταμού Ξάνθου. Στην αρχαία πόλη υπήρχαν μαντείο και ναός του Απόλλωνα.

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Ελληνική μυθολογία: Ποιοι ήταν οι Επτά επί Θήβας

Ήταν τόσο πολλοί οι πρίγκιπες πού επισκέφτηκαν το Αρ­γος με την ελπίδα να παντρευτούν την Αιγεία ή την Δηιπύ­λη, μια από τις δύο κόρες του βασιλιά Άδραστου, ώστε εκείνος δεν τόλμησε να διαλέξει κανέναν για γαμπρό του, επειδή φοβόταν ότι όλους τούς άλλους θα τούς κάνει εχθρούς του. Απευθύνθηκε λοιπόν στο μαντείο των Δελφών και πήρε τον έξης χρησμό από τον Απόλλωνα: «Ζευξε στο δίφρο σου τον κάπρο και το λιοντάρι πού παλεύουν στο παλάτι σου»

Ανάμεσα στους μνηστήρες με τις μικρότερες πιθανό­τητες ήταν ο Πολυνείκης και ο Τυδεύς . Ο Πολυνείκης και ο δίδυμος του Ετεοκλής εκλέχτηκαν συμβασιλείς στη Θήβα μετά την εκδίωξη του πατέρα τους Οιδίποδα. Συμφώνησαν να βασιλεύουν εναλλάξ, ένα χρόνο ο καθένας.

Όταν όμως τελείωσε το πρώτο έτος, ο Ετεοκλής, πού η σειρά του είχε έρθει πρώτη, δεν ήθελε να παραδώσει το θρόνο επικαλούμενός μάλιστα ότι ο Πολυνείκης ρέπει προς το κακό, τον εξόρισε από την πόλη . Ο Τυδεύς, γιος του Οινέα από την Καλυδώνα, είχε σκοτώσει στο κυνήγι τον αδελφό του Μελά­νιππο. Φώναζε ότι ήταν ατύχημα, αλλά του κάκου – επειδή υπήρχε προγενέστερος χρησμός πού έλεγε ότι ο Μελάνιππος θα σκότωνε εκείνον, οι Καλυδώνιοι υποπτεύτηκαν τον Τυδεα ότι ήθελε να προλάβει τη μοίρα του, γι’ αυτό και τον εξόρισαν.

Σύμβολο της Θήβας είναι το λιοντάρι, ενώ της Καλυδώνας ο κάπρος – οι δύο εξόριστοι μνηστήρες λοιπόν είχαν στολίσει τις ασπίδες τους με αυτά τα δύο σύμβολα. Εκείνο μάλιστα το βράδυ λογόφεραν άγρια για το τίνος η γενέτειρα είναι περισσότερο ένδοξη και περισσότερο πλού­σια. Αν δεν έμπαινε ο Άδραστος στη μέση να τούς χωρίσει και να τούς συμφιλιώσει θα έφταναν στο φονικό.

Τότε ο Άδραστος θυμήθηκε το χρησμό και πάντρεψε την Αιγεία με τον Πολυνείκη και τη Δηιπύλη με τον Τυδεα με την υπόσχεση ότι θα βοηθήσει και τούς δύο να ανέβουν πάλι στο θρόνο. Πάντως θα ξεκινούσε πρώτα εναντίον της Θήβας πού βρισκόταν και πιο κοντά.

Ο Άδραστος συγκάλεσε τούς αρχηγούς των αργείτικων φυλών: τον Καπανέα, τον  Ιππομέδοντα, το γαμπρό του Αμφιάραο, το μάντη, όπως και τον Παρθενοπαιο, τον αρκάδα σύμμαχο του, γιο του Μελέαγρου και της Αταλάντης, και τούς διέταξε να πάρουν τα όπλα και να ξεκινήσουν προς την ανατολή. Από όλους αυτούς τούς ήρωες μόνον ο Αμφιάραος απέφευγε να συμμορφωθεί με τη διαταγή, επειδή προέβλεπε ότι με εξαίρεση τον Άδραστο όλοι θα σκοτωθούν στον πόλεμο εναντίον της Θήβας. Στην αρχή δεν ήθελε καθόλου να τούς ακολουθήσει.

Είχε συμβεί όμως και παλιότερα να λογοφέρει ο Άδραστος με τον  Αμφιάραο για τις κρατικές υποθέσεις του Αργους. Οι δύο οργισμένοι άντρες μπορεί και να σκοτώνονταν αν δεν τούς εμπόδιζε η αδελφή του Άδραστου και σύζυγος του Αμφιάραου Εριφύλη . Αρπάζοντας την ηλακάτη της μπήκε ανάμεσα και έριξε κάτω τα σπαθιά τους. Μετά τούς όρκισε να δεχτούν τη δική της κρίση, αν τυχόν προκύψει νέα διαφωνία μεταξύ τους. Όταν ο Τυδεύς έμαθε γι’ αυτό τον όρκο, βρήκε τον Πολυνείκη και του είπε:

-  Η Εριφύλη φοβάται μήπως χάσει την ομορφιά της. Αν της χάριζες το μαγικό περιδέραιο, το δωρο της Αφροδίτης στην προγιαγιά σου Αρμονία στους γάμους της με τον Κάδμο, η Εριφύλη θα έλυνε με μιας τη διαφωνία ανάμεσα στον Αμφιάραο και στον Άδραστο, και θα έπειθε τον Αμφιάραο να έρθει μαζί μας.

Η υπόθεση κανονίστηκε διακριτικά και το στράτευμα ξεκίνησε με αρχηγούς τούς εφτά ήρωες: τον Πολυνείκη, τον Τυδεα και τούς πέντε Αργείους. Σύμφωνα με τη γνώμη μερικών ο Πολυνείκης δεν συμπεριλαμβάνεται στους εφτά και στη θέση του τοποθετούν ένα από τούς γιους του αργείου Ίφιος, τον Ετεοκλή.

Ο δρόμος τους περνούσε από τη Νεμέα όπου εκείνο τον καιρό βασίλευε ο Λυκούργος. Όταν ζήτησαν άδεια από τον Λυκούργο να πιουν οι στρατιώτες τους από τα νερά της χώρας, ο Λυκούργος τούς παραχώρησε την άδεια και έστειλε τη δούλα Υψιπύλη να τούς οδηγήσει στην κοντινότερη πηγή . Η  Υψιπύλη ήταν πριγκίπισσα από τη Λήμνο, και όταν οι Λημνιες ορκίστηκαν ότι θα σκοτώσουν όλους τούς άντρες του νησιού ως εκδίκηση για κάθε αδικία πού υπέστησαν από αυτούς η Υψιπύλη έσωσε τη ζωή του πατέρα της Θοαντα.

Για τιμωρία την πούλησαν σκλάβα και ζούσε στη Νεμέα ως τροφός του γιου του Λυκούργου Οφέλη. Όταν οδήγησε το στρατό του Άδραστου στην πηγή και ακούμπησε κατάχαμα για ένα λεπτό το αγοράκι, ένα φίδι τυλίχτηκε, γύρω από το λαιμό του παιδιού και το δάγκωσε. Ώσπου να επιστρέψουν από την πηγή ο Άδραστος και οι άντρες του, ήταν ήδη αργά: δεν τούς έμενε παρά να σκοτώσουν το φίδι και να θάψουν το παιδί.

Όταν ο Αμφιάραος τούς προειδοποίησε ότι το σημάδι αυτό ήταν δυσοίωνο, εκείνοι ιδρύσαν τα Νεμέα στη μνήμη του παιδιού, ενώ το ίδιο το ονόμασαν Αρχεμορο πού σημαίνει «η αρχή του τέλους». Καθένας από τούς εφτά ήρωες κατόρθωσε να νικήσει σε ένα από τα εφτά αγωνίσματα. Τα Νεμέα οργανώνονταν κάθε τέσσερα χρόνια και οι κριτές φορούσαν από τότε μαύρα ως ένδειξη πένθους για το θάνατο του Οφελτη, ενώ τα στεφάνια πλέκονταν από πετροσέλινο πού συμβολίζει την ατυχία.

Μόλις έφτασαν στον Κιθαιρώνα, ο Άδραστος έστειλε αγγελιαφόρο τον Τυδέα στη Θήβα για να ζητήσει από τον Ετεοκλή να παραχωρήσει το θρόνο στον Πολυνείκη. Όταν οι Θηβαίοι αρνήθηκαν, ο Τυδεύς προκάλεσε σε μονομαχία τούς αρχηγούς των φυλών τον έναν μετά τον άλλον και βγήκε νικητής σε κάθε αγώνα. Σύντομα ούτε ένας Θηβαίος δεν βρισκόταν να τολμήσει να τον πολεμήσει. Τότε οι Αργειοι πλησίασαν περισσότερο τα τείχη της Θήβας , και ο καθένας από τούς ήρωες κατασκήνωσε απέναντι σε μια από τις εφτά πύλες της πόλης.

Μετά από παράκληση του Ετεοκλή ο μάντης Τειρεσίας χρησμοδότησε ότι οι Θηβαίοι θα νικήσουν μόνον εφόσον κάποιος πρίγκιπας με Βασιλική καταγωγή θυσιαστεί με τη θέληση του στο βωμό του Άρη. Τότε ο γιος του Κρέοντα Μενοικεύς αυτοκτόνησε μπροστά στα τείχη.

Με τον ίδιο τρόπο είχε πέσει κάποτε ψηλά από τα τείχη ο θειος του από τον οποίο και πήρε το όνομα του. Ο χρησμός του Τειρεσία επαληθεύτηκε: οι Θηβαίοι αρχικά, ηττήθηκαν σε κάποια αψιμαχία και οπισθοχώρησαν στην πόλη, όταν όμως ο Καπανεύς έριξε σκάλα στο τείχος και άρχισε την αναρρίχηση ο Ζευς τον κατατρόπωσε αμέσως με έναν κεραυνό. Οι Θηβαίοι πήραν θάρρος και πραγματοποιώντας μια σφοδρή έξοδο σκότωσαν άλλους τρεις από τους εφτά ήρωες. Ένας από αυτούς μάλιστα πού συνέβη να λέγεται Μελάνιππος, πλήγωσε και τον Τυδεα στην κοιλιά .

Η θεά Aθηνά που αγαπούσε πολύ τον Τυδεα, τον λυπήθηκε όπως κειτόταν εκεί μισοπεθαμένος και έτρεξε αμέσως στον πατέρα της Δία για να του ζητήσει το ελιξίριο, με το οποίο ο ήρωας θα συνερχόταν γρήγορα.  Ο πονηρός Αμφιάραος όμως, ο οποίος μισούσε τον Τυδεα επειδή τούς εξανάγκασε να εκστρατεύ­σουν επιτέθηκε στον Μελάνιππο και του έκοψε το κεφάλι.

- Εκδικήθηκα για σένα, φώναξε τείνοντας το κεφάλι στον Τυδεα άνοιξε το και ρούφηξε το μυαλό.

Έτσι και έπραξε ο Τυδεύς όταν η Αθηνά τον είδε φτάνοντας ακριβώς εκείνη τη στιγμή με το ελιξίριο, το έχυσε χάμω και όλο αποστροφή τράπηκε σε φυγή.

Μόνον ο Πολυνείκης, ο Αμφιάραος και ο Άδραστος ζούσαν πια από τούς εφτά ήρωες. Για να εμποδίσει την συνέχιση των σκοτωμών, ο Πολυνείκης πρότεινε στον Ετεοκλή να κριθεί σε μονομαχία η τύχη του θρόνου . Ο Ετεοκλής δέχτηκε την πρόκληση και στη σκληρή μονομαχία τραυματίστηκαν θανάσιμα και οι δύο.

Τότε παίρνοντας την αρχηγία των θηβαϊκών στρατευμάτων ο θειος τους Κρέων διέλυσε τούς απελπισμένους αργείους. Ο Αμφιάραος προσπάθησε να διαφύγει με το άρμα του στις όχθες του Ισμηνίου ποταμού ένας Θηβαίος πού τον καταδίωκε προσπάθησε να τον χτυπήσει από πίσω, εκείνη όμως τη στιγμή ο Ζευς έριξε αστροπελέκι, άνοιξε η γη και ο  Αμφιάραος εξαφανίστηκε μαζί με το άρμα του και έκτοτε βασιλεύει ανάμεσα στους νεκρούς, εκείνος ο ζωντανός . Ο ηνίοχος του Βάτων εξαφανίστηκε μαζί του.

Διαπιστώνοντας ότι η μάχη χάθηκε ο Άδραστος ανέβηκε στο φτερωτό άλογο του Αρίωνα και διέφυγε. Όταν όμως αργότερα έμαθε ότι ο Κρέων δεν επέτρεπε να ταφουν οι νεκροί του εχθρού, πήγε ως ικέτης στην Αθήνα και έπεισε τον Θησέα να εκστρατεύσει εναντίον της Θήβας και να τιμωρήσει τον Κρέοντα για την ασέβεια του.

Αιφνιδιάζοντας τους ο Θησεύς κατέλαβε την πόλη, αιχμαλώτισε τον Κρέοντα και παρέδωσε τις σορούς των νεκρών ηρώων στους συγγενείς τους, οι οποίοι τούς τοποθέτησαν σε ψηλές πυρές. Όταν η γυναίκα του Καπανέα Ευάδνη είδε ότι ο άντρας της ήρωοποιηθηκε από το αστροπελέκι του Δία, αποφάσισε να μην τον αποχωριστεί ποτέ. Επειδή όμως το έθιμο ήθελε να θάβουν τούς κεραυνοβολημένους σε διαφορετικό μέρος από τούς άλλους, και μάλιστα να περιφράσσεται ο τάφος τους, εκείνη έπεσε στην πυρά και κάηκε ζωντανή.

Η αδελφή του Ετεοκλή και του Πολυνείκη Αντιγό­νη, προτού ακόμα ο Θησεύς φτάσει στη Θήβα, έφτιαξε μυστικά μια μεγάλη πυρά παραβαίνοντας την εντολή του Κρέοντα και απίθωσε πάνω τη σορό του Πολυνείκη. Κοιτώντας από τα παράθυρα του παλατιού ο Κρέων παρατήρησε κάτι να κοκκινίζει μέσα στο σκοτάδι, λες και έβλεπε τις φλόγες της πυρράς. Βγήκε να δει τι συμβαίνει και ξάφνιασε την ανυπάκουη Αντιγόνη. Κάλεσε το γιο του Αιμονα με τον οποίον η Αντιγόνη ήταν αρραβωνιασμένη και τον διέταξε να θάψει ζωντανή την κοπέλα στον τάφο του Πολυνείκη.

Εκεί­νος προσποιήθηκε ότι εκτελούσε την εντολή , αντί να το κάνει όμως παντρεύτηκε μυστικά την Αντιγόνη και μετά την έστειλε να ζήσει ανάμεσα στους βοσκούς του. Η Αντιγόνη του γέννησε ένα γιο, ο οποίος μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε στη Θήβα για να πάρει μέρος σε κάποιους ταφικούς αγώνες . Ο Κρέων όμως που βασίλευε ακόμα στη Θήβα τον αναγνώρισε αμέσως από το σημάδι σε σχήμα φιδιού το όποιο ξεχώριζε όλα τα μέλη της οικογένειας του Κάδμου και τον καταδίκασε σε θάνατο.

Ο  Ηρακλής προσπάθησε να μεσολαβήσει για να τον σώσει, ο Κρέων όμως φάνηκε ανένδοτος. Τότε ο Αίμων σκότωσε την Αντιγόνη και κατόπιν αυτοκτόνησε.


Πηγή


Ο μύθος της Αρμονίας, της πανέμορφης κόρης του Δία

Υπάρχουν δύο ξεχωριστές μυθικές παραδόσεις για την Αρμονία· η μία είναι θηβαϊκή, η άλλη συνδέεται με τη λατρεία των θεών της Σαμοθράκης. Και οι δύο έχουν ένα κοινό σημείο· και στη μία και στην άλλη η Αρμονία είναι γυναίκα του Κάδμου.

H Αρμονία ήταν η πανέμορφη κόρη του Δία η οποία παντρεύτηκε τον ιδρυτή της Θήβας, Κάδμο. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Δίας την προσέφερε στον Κάδμο επειδή εξόντωσε τους άγριους πολεμιστές που γεννήθηκαν από δόντια δράκου.

Πώς ο Μέγας Αλέξανδρος κατατρόπωσε τους «αυτόνομους» Θράκες στο δρόμο για τον Δούναβη

Καθώς οι Μακεδόνες προετοιμάζονταν για την εκστρατεία κατά της Περσίας, ο Μέγας Αλέξανδρος διέταξε μια μοίρα πολεμικών πλοίων να αποπλεύσει από τη Μικρά Ασία για τη Μαύρη Θάλασσα και από εκεί στο Δούναβη όπου θα τους συναντούσε μάλλον κοντά στο σημερινό Ρουστσούκ.

Έπειτα ξεκίνησε και ο ίδιος από την Αμφίπολη ακολουθώντας χερσαία οδό: προς τα ανατολικά πρώτα, μέσω της Νεάπολης, του Ποταμού Νέστου και της Οροσειράς της Ροδόπης κι ακολούθως βόρεια προς το φυλάκιο του πατέρα του, τη Φιλιππούπολη. Μέχρι εκείνο το σημείο περνούσε μέσα από φιλική περιοχή, τότε όμως συνάντησε την πρώτη αντίσταση.

Η μεγαλύτερη άγνωστη Μυκηναϊκή ακρόπολη που ήταν κάποτε νησί. Το κάστρο του Γλα - Δείτε το βίντεο

Η μεγαλύτερη Μυκηναϊκή ακρόπολη της Ελλάδας χτίστηκε πάνω σε έναν λόφο που κάποτε ήταν νησί. Το εντυπωσιακό οχυρό είχε 5,50 μέτρα πάχος και αποτελούταν από τεράστιους ογκόλιθους

Βορειοανατολικά της κοιλάδας της Κωπαΐδας ξεπροβάλλει το κάστρο του Γλα. Ένα οχυρό που βρίσκεται στην περιοχή της Βοιωτίας και δημιουργήθηκε την περίοδο της Μυκηναϊκής εποχής. Το όνομα Γλα προέρχεται από την τουρκική γλώσσα καθώς δεν είναι το γνωστό το αρχαίο όνομα του. Το εντυπωσιακό κάστρο έχει τρία χιλιόμετρα μήκος και θεωρείται η μεγαλύτερη μυκηναική ακρόπολη της Ελλάδας. Χτίστηκε περίπου το 1.300 π.Χ. ώστε οι άρχοντες της περιοχής να επιβλέπουν την πεδιάδα.

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Ισπανία (εις + Πάνα), o προορισμός των Ελλήνων

Ακολουθώντας το αέναο ταξίδι των Ελλήνων σε όλον τον κόσμο φτάνουμε σιγά – σιγά στην Ισπανία, την χώρα των Πομπλαδόρες Γκριέκος και των Βάσκων. Η Ισπανία ανέκαθεν υπήρξε αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων από τα αρχαία κιόλας χρόνια.

Ο Ηρακλής πρώτα πρώτα είχε επιστρατεύσει εκεί, γεγονός που πιστοποιείται από τον Φάρο του στην σημερινή Κορούνια, από το όνομα «Πυρηναϊκή», το οποίο απεδόθη στην χερσόνησο από τον ίδιο προς τιμήν της γυναίκας του Πυρήνας αλλά και από χιλιάδες ακόμη πόλεις που ιδρύθηκαν από εκείνον.

Από που πήρε το όνομα της η συνοικία Κυνοσάργους της Αθήνας

Η συνοικία της Αθήνας Κυνοσάργους (παλαιά ονομασία Δουργούτι), βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Νέου Κόσμου. Πήρε αυτή την ονομασία επειδή από ανασκαφές, οι οποίες έγιναν σε οικόπεδο πίσω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος Ιλισσού, διαπιστώθηκε πως στην αρχαιότητα υπήρχε εκεί το Γυμνάσιο Κυνόσαργες. Συνορεύει με τις συνοικίες Νέος Κόσμος, Άγιος Σώστης, Κουκάκι, Μακρυγιάννη και Ακρόπολη και εξυπηρετείται από το Μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.

Ποιος ήταν ο Πάρις, γνωστός και με το όνομα Αλέξανδρος ή Αλάξανδος, της Ιλιάδας

Πρωτότοκος γιος ήταν ο Έκτορας, όμως όνειρο σημάδεψε τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους, του Πάρη:

… όταν ήταν να γεννήσει το δεύτερο παιδί η Εκάβη, είδε στον ύπνο της ότι γέννησε ένα δαυλό αναμμένο που διαμοιραζόταν σε ολόκληρη την πόλη και την έκαιγε. Όταν ο Πρίαμος έμαθε από την Εκάβη το όνειρό της, κάλεσε τον γιο του Αίσακο· γιατί ήξερε να εξηγεί τα όνειρα, τέχνη που έμαθε από τον Μέροπα, παππού του, από την πλευρά της μάνας του. Αυτός είπε ότι το παιδί θα γινόταν η καταστροφή της πατρίδας του και τον συμβούλευσε να το αφήσει έκθετο.

Αλήθεια γιατί ο θάνατος του Αχιλλέα όπως τον γνωρίζουμε δεν αναφέρεται στα έργα του Ομήρου;

Στό "Μόν Ρεπό" τῆς Κέρκυρας ὑπάρχει ἓνα περίτεχνο ἀντίγραφο τοῦ Ἀχιλλέα νά πιάνει μέ ὀδύνη τό βέλος, πού ἒχει μπηχθῆ στήν δεξιά του φτέρνα, περιμένοντας καθιστός καί μέ ὀδύνη τόν θάνατο. Ἂραγε πεθαίνει κανείς ἂν δεχθῆ ἓνα βέλος στήν φτέρνα; Ἐντελῶς ἀπίθανο.

Πῶς πέθανε λοιπόν ὁ Ἀχιλλέας; Τό θέμα εἶναι λίγο πολύπλοκο, ἀλλά ὃσοι ἀγαποῦν καί ἐνδιαφέρονται γιά τόν Ὃμηρο, εἶμαι βέβαιος ὃτι θά ἱκανοποιηθοῦν ἀπό τίς ἐξηγήσεις πού ἀκολουθοῦν, καί πού βασίζονται, ὃπως πάντα, στό πληροφοριακό ὑλικό τῶν ἐπῶν, καί ὂχι στίς φαντασιώσεις τῶν γνωστῶν μας παλαιοτέρων φιλολόγων, πού δίδαξαν τά παιδιά μας καί τά ἐγγόνια μας, περνῶντας στρεβλές πληροφορίες γιά τόν Ὃμηρο, γιά λόγους πού τούς ἀφοροῦν.

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Περί δουλείας στην αρχαία Ελλάδα

"Η βασιμότητα της επίκρισης, ότι οι Αθηναίοι ζούσαν απ' τους δούλους, δεν έχει αποδειχθεί".

«Κανείς οραματιστής δεν υπήρξε τόσο ρηξικέλευθος ή τόσο ρομαντικός ώστε να φανταστεί μία ζωή χωρίς δούλους. Οι μεγαλύτεροι διανοούμενοι ή ηθικολόγοι δεν σκέφτηκαν την δουλεία ως κάτι κακό. Αυτό που εκπλήσσει, δεν είναι ότι οι Έλληνες δέχονταν για αιώνες την δουλεία ως κάτι δεδομένο, αλλά ότι τελικά κάποια στιγμή άρχισαν να προβληματίζονται και να την αμφισβητούν».
Έντιθ Χάμιλτον (The Great Age of Greek Literature)